Vrij 12 april: therapiedag 10

Exact twee weken geleden schreven we hier op de blog dat onze valiesjes klaar stonden. Ook vandaag kunnen we dat opnieuw zeggen. Helaas niet om naar Curacao te vertrekken, maar om terug naar huis te vliegen. Deze keer hebben we twee valiesjes mee. Eentje met onze kleren en souvenirs, een ander met herinneringen aan deze prachtige reis die we mochten meemaken.
Het is raar om bij alles wat je doet te denken 'de laatste keer ...', maar ik (Hilke) troost mezelf dan met de gedachte dat ik volgende week alweer kan terugdenken aan deze fantastische twee weken. De ochtend verliep zoals elke ochtend hier in dit paradijs verliep. Ontbijt, schommelen, plonsjes, bij onze vrienden zitten ... Eén belangrijk iets stond ons deze ochtend nog te gebeuren, en dat een lied voor Merel schrijven. En wat werd het een mooi lied!!!
Sneller als we het zelf door hadden was het tijd om te gaan eten, en te vertrekken naar de therapie. Robine voorbereiden op het feit dat ze vandaag Bonnie, Merel en Tobias voor de allerlaatste keer zou gaan zien was voor Robine en voor ons moeilijk. Ze begrijpt heel goed wat we bedoelen met de laatste keer, maar wil dit niet geloven. Aangekomen bij de therapie ging Robine met Merel en Tobias naar het klasje, waar ze met stempels en verf een tekening van Bonnie gemaakt heeft. Héél knap. Die heeft ze dan ook achteraf meegekregen naar huis. Nog enkele stapoefeningetjes als afsluiter, en dan naar Bonnie!
In het water niets nieuw meer. Of misschien toch, maar dan eerder toevallig. Bij de oefening met de surfplank, die Robine ondertussen 'alleen' (zie vorige blogberichten) doet, is Bonnie van haar voeten geschoven. Daardoor werd Robine niet meer geduwd aan haar voeten, maar aan haar bil. Merel noemde het een bil-push, en het was het alleereerste kindje dat dit had mogen doen :-).
Op het dok een geblinddoekte oefening. Raden met wat voor soort materiaal er op je lichaam wordt gevreven om wat meer lichaamsbewustzijn te krijgen. Ondanks wat spieken wist Robine het goed te doen. Daarna nog even genieten van de laatste momenten met Merel en Bonnie, en gaan douchen.
Na ons gesprekje met Merel was het tijd om afscheid te nemen. We namen Merel en Tobias mee naar binnen om het liedje te laten horen dat we hadden ingezongen voor Merel. Helemaal ontroerd bedankte Merel ons voor alles, en wij haar ook. Toen we weggingen riep Robine luid 'NEEE', waarop Merel besliste om nog een eindje mee te stappen. Het afscheid was voor ons allemaal heel moeilijk, maar zeker voor Robine, want zij wist dat het lang zou duren eer ze hen nog eens terug zou zien.

Na de therapie zijn we gaan zwemmen in de zee. Na een uurtje zwemmen trok Robine naar twee mensen die aan het zwemmen waren. Maarten en Aya. Twee lieve mensen die een half uur met Robine gebabbeld hebben. Het was heel aangenaam om met hen te praten, en we hadden spijt dat het al zo laat was en we morgen naar huis gaan, maar helaas...
Na het zwemmen gaan douchen, spaghetti en restjes klaar maken, en aan het strand gaan eten ... voor de laatste keer! Daarna bedtijd voor Robine, en voor ons tijd om nog even na te genieten van een geweldige vakantie!

Voor wie onze vlucht wenst te volgen: wij vliegen met KLM vluchtnummer KL 0736 :-) en vertrekken rond 16 uur plaatselijke tijd. We zullen om 7 uur landen in Schiphol :-) Tot dan!