Di 2 april: therapiedag 2

Vandaag een goede nacht gehad! We hebben allemaal beter geslapen als gisteren, oef! Na een lekker ontbijt met weer veel omeletjes, pistolekes en pannekoekjes konden we er weer tegenaan voor een dagje. Na het ontbijt zijn we nog eens door het sea aquarium gewandeld, en eigenlijk wilden we wachten tot de haaien eten kregen, maar we zijn toch maar doorgegaan. Want vandaag moesten we ook nog naar de winkel. Iets voor negen waren we terug aan het hotel, en om 9u was er normaal een busje naar een andere winkel (niet die waar we zondag geweest waren). Wij dus snel snel snel naar de kamer om onze centjes te nemen en beneden gaan wachten op het busje. Maar om half 10 was het busje er nog niet, maar normaal kwam om half 10 het busje voor Vreugdenhil (de winkel van zondag), dus wachtten we daar maar ineens op. Een tiental minuutjes later zag Sandy het Vreugdenhil-busje rijden, dus wij blij natuurlijk! Maar plots draaide het busje en vertrok het naar de winkel zonder ons hotel te passeren. Toen we vroegen aan de balie van ons hotel of het busje nog terugkwam, heeft de receptioniste even gebeld naar de winkel en bleek dat het busje nog terug zou komen. Robine werd toen wel wat ongeduldig want die wou graag gaan plonsen, dus hebben we beslist dat Hilke en ik zouden wachten op het volgend busje naar de winkel, zodat Robine met de mama naar het zwembad kon gaan. Maar toen begon de verschrikkelijk lange voormiddag.. Het busje kwam na een kwartier weer aangereden, wel richting ons hotel deze keer, maar het zat weeral helemaal vol. De chauffeur beloofde ons dat hij binnen de 10 minuten terug zou zijn. Niet dus.. Ik denk dat we bijna 20 minuten gewacht hebben tot we naar de winkel konden vertrekken. Daar hebben we zo snel mogelijk onze inkoopjes gedaan in de hoop ook zo snel mogelijk terug te kunnen vertrekken naar het hotel. Weeral pech.. De eerste bus die vertrok richting hotelletjes zat al snel vol, en wij konden er niet meer bij. Nog maar eens wachten dus. Na een tiental minuutjes kwam er een ander busje, waar we dan zo snel mogelijk op wilden stappen. Maar al de mensen die daarop stapten beweerden dat die bus niet naar ons hotel zou rijden, wij weeral ambetant, maar toch zo slim geweest om het even na te vragen, en gelukkig reed ze wel naar de dolphin suites! Natuurlijk via een grote omweg, maar zo hebben we weer een extra deeltje van Curacao gezien natuurlijk. Geen idee hetwelk, maar we hebben het gezien! Tegen 12u waren wa pas terug in het hotel! Dus we zijn dan ineens begonnen aan het middageten want om 13u had Robine therapie.

Aangekomen in het therapy center werd Robine stiller en stiller, we vreesden al dat het een minder dagje zou zijn voor haar. Toen Merel, haar therapeut, er aan kwam dook ze in elkaar en reageerde ze niet op wat Merel zei. Maar plots verscheen er toch weer een lachje op haar gezicht. Robine had voor Merel een muisje geknutseld, en ze was superfier dat Merel het op haar bureau ging zetten. Ze zijn dan naar binnen vertrokken en begonnen met de therapie in het klasje. Daar heeft Robine geoefend op het gaan rechtstaan met hulp van een supergrote zitbal. Ze moest al rechtstaand een soort van darts-pijltje prikken op een roos met daarop lichaamsdelen. Na het prikken moest ze dan dat lichaamsdeel aanduiden. Ze heeft ook een paar keer over en weer moeten stappen om een kaartje van haar schema te halen (met daarop wat ze die therapiedag moet doen, dus vb. klasje - dolfijnen - oefeningen - dolfijnen - douchen) of om haar zwempak aan te gaan doen.

Tijdens de dolfijntherapie was ze superenthousiast, ze heeft echt heeeeeel veel gelachen vandaag! En ze heeft ook eventjes alleen gezwommen met Bonnie, zonder hulp van Merel, zo fier dat ze daar op was! Ze was ook superflink bij het springen, naast Robine ligt dan een stok, en Bonnie moet daarover springen, vlak naast Robine dus. Vorig jaar had ze daar veel moeite mee, maar nu heeft ze geen enkele keer gegild! Super flink dus.Tussendoor op het platform heeft Robine oefeningen gedaan rond emoties. Ze moest voorbeeldjes geven van wanneer ze blij, boos, verdrietig of bang was. Ze moest er soms even over nadenken, maar toch heeft ze het allemaal flink gedaan!

Na de therapie kwam Merel weer even bij ons voor een korte evaluatie. Weer niets anders dan positief!
Na de dolfijntherapie zijn we dan richting hotel getrokken om nog wat plonsjes te gaan doen. Het zwembad zat overvol kindjes, maar voor Hilke en Robine was er nog net genoeg plaats over! Robine was weer superschattig natuurlijk, ze heeft honderd keer 'hallo' gezegd tegen een van de meisjes in het water, maar het meisje was te verlegen om te reageren. Toen Robine het meisje een van haar speelgoedvisjes gaf (een haai) kwam het meisje wel wat losser en was het weer zo schattig om te zien dat ze met elkaar bezig waren!
Na het zwemmen, rond 16u, was het tijd voor het 'happy hour'. De therapeuten en alle kindjes met hun familie kwamen naar ons hotel voor een drankje en een hapje, en een babbeltje. We hebben dus de andere therapiekindjes ook gezien en met een paar mama's en papa's een babbeltje gedaan, gezellig!
Daarna hebben we nog een strandwandelingetje gemaakt om nadien aan het douchen en eten te beginnen. Na de lekkere rijst met curry en kip hebben we nog een babbeltje gedaan met een van de mama's die ook hier in ons hotel logeren. Maar toen hun eten er was (hier is gewoon een pizzahut delivery!!) zijn we naar onze kamers getrokken om Robine in haar bedje te gooien.
Weer een therapiedagje voorbij, en klaar voor de volgende! Trouwens, donderdag is het aan ons (Sandy, Hilke en mij) om met de dolfijnen te zwemmen, spannend!!