Vrij 12 april: therapiedag 10

Exact twee weken geleden schreven we hier op de blog dat onze valiesjes klaar stonden. Ook vandaag kunnen we dat opnieuw zeggen. Helaas niet om naar Curacao te vertrekken, maar om terug naar huis te vliegen. Deze keer hebben we twee valiesjes mee. Eentje met onze kleren en souvenirs, een ander met herinneringen aan deze prachtige reis die we mochten meemaken.
Het is raar om bij alles wat je doet te denken 'de laatste keer ...', maar ik (Hilke) troost mezelf dan met de gedachte dat ik volgende week alweer kan terugdenken aan deze fantastische twee weken. De ochtend verliep zoals elke ochtend hier in dit paradijs verliep. Ontbijt, schommelen, plonsjes, bij onze vrienden zitten ... Eén belangrijk iets stond ons deze ochtend nog te gebeuren, en dat een lied voor Merel schrijven. En wat werd het een mooi lied!!!
Sneller als we het zelf door hadden was het tijd om te gaan eten, en te vertrekken naar de therapie. Robine voorbereiden op het feit dat ze vandaag Bonnie, Merel en Tobias voor de allerlaatste keer zou gaan zien was voor Robine en voor ons moeilijk. Ze begrijpt heel goed wat we bedoelen met de laatste keer, maar wil dit niet geloven. Aangekomen bij de therapie ging Robine met Merel en Tobias naar het klasje, waar ze met stempels en verf een tekening van Bonnie gemaakt heeft. Héél knap. Die heeft ze dan ook achteraf meegekregen naar huis. Nog enkele stapoefeningetjes als afsluiter, en dan naar Bonnie!
In het water niets nieuw meer. Of misschien toch, maar dan eerder toevallig. Bij de oefening met de surfplank, die Robine ondertussen 'alleen' (zie vorige blogberichten) doet, is Bonnie van haar voeten geschoven. Daardoor werd Robine niet meer geduwd aan haar voeten, maar aan haar bil. Merel noemde het een bil-push, en het was het alleereerste kindje dat dit had mogen doen :-).
Op het dok een geblinddoekte oefening. Raden met wat voor soort materiaal er op je lichaam wordt gevreven om wat meer lichaamsbewustzijn te krijgen. Ondanks wat spieken wist Robine het goed te doen. Daarna nog even genieten van de laatste momenten met Merel en Bonnie, en gaan douchen.
Na ons gesprekje met Merel was het tijd om afscheid te nemen. We namen Merel en Tobias mee naar binnen om het liedje te laten horen dat we hadden ingezongen voor Merel. Helemaal ontroerd bedankte Merel ons voor alles, en wij haar ook. Toen we weggingen riep Robine luid 'NEEE', waarop Merel besliste om nog een eindje mee te stappen. Het afscheid was voor ons allemaal heel moeilijk, maar zeker voor Robine, want zij wist dat het lang zou duren eer ze hen nog eens terug zou zien.

Na de therapie zijn we gaan zwemmen in de zee. Na een uurtje zwemmen trok Robine naar twee mensen die aan het zwemmen waren. Maarten en Aya. Twee lieve mensen die een half uur met Robine gebabbeld hebben. Het was heel aangenaam om met hen te praten, en we hadden spijt dat het al zo laat was en we morgen naar huis gaan, maar helaas...
Na het zwemmen gaan douchen, spaghetti en restjes klaar maken, en aan het strand gaan eten ... voor de laatste keer! Daarna bedtijd voor Robine, en voor ons tijd om nog even na te genieten van een geweldige vakantie!

Voor wie onze vlucht wenst te volgen: wij vliegen met KLM vluchtnummer KL 0736 :-) en vertrekken rond 16 uur plaatselijke tijd. We zullen om 7 uur landen in Schiphol :-) Tot dan!

Do 11 april: therapiedag 9

Hallo allerliefste bloggertjes. Vandaag heb ik (Hilke) het blog-halfuurtje van Eline overgenomen. Het mag eens iemand anders zijn na 12 dagen hé :-)

Zoals elke dag zijn we deze ochtend naar het ontbijt getrokken. Deze ochtend iets vroeger, onze bovenburen zijn het kot beginnen afgebreken om 6.30u en de facebookmeldingen kwamen al vanaf 1 uur 's nachts binnen (bij jullie toen 7 uur). We waren te lui om ons recht te zetten en internet af te zetten, met als gevolg dat we zowat elk half uur wakker werden, en 's morgens maar liefst meer dan 50 meldingen hadden, hoe lief!

Na het schommelen trokken we naar ons hotelletje om nog wat te zwemmen. Na een kort zwemfeest van Sandy en mezelf (Robine had geen zin) trokken we naar de eerste etage. Eline en Sandy om hun verslaving te onderhouden (lees: skypen) :-) en Robine en ik om nog wat verder te spelen. Ronny en zijn mama zaten er ook, en al snel begonnen we te praten. Robine keek ondertussen Baby Einstein op de tablet van Sandy, en Ronny hoorde dat. Ik vroeg aan de mama van Ronny of ik met Ronny erbij mocht gaan zitten, en zo hebben we dan de hele voormiddag doorgebracht. Rond kwart voor 12 moest Ronny eten, en vroeg de mama of ik hem eten wou geven. Dit wou ik graag doen, en wat heb ik genoten van die uurtjes! Ach, ik ben gemaakt om tussen deze kindjes te zitten zeker? :-)

De tijd vloog, en na snel een smosje binnen te spelen, was het al tijd voor de therapie van Robine. Aangekomen bij de therapie kreeg Robine 'slecht' nieuws. Merel had net geen leuk nieuws gekregen, en ze moest het half uurtje in de klas met Matthias werken. Ondanks dat Robine zot van hem is, kregen ze haar met geen stokken mee. Toen verscheen Merel toch plots, en ging alles terug normaal. In het klasje heeft Robine samen met Matthias en Merel een hindernissenparcours gedaan. Op het einde van het parcours mocht ze op de troon gaan staan. Ze moest heel trots geweest zijn, want Merel kon niets slecht over Robine zeggen.
In het water dezelfde oefeningen als altijd... Terwijl wij toekeken op de bank kregen we een aangename verrassing van de mama van Ronny. We kregen een sleutelhanger van Curacao als bedanking en om ons geluk te wensen (zie de vele facebookberichten voor meer details ;-)). Op het dok moest Robine een geheugenspelletje doen. Onder drie verschillende kleuren stak telkens een plaatje (bv. onder rood een broek, groen een appel, geel de zon). Merel duidde aan wat Robine moest raden, en dan kwam er iets ander onder. In het begin ging de oefening goed, maar de concetratie van Robine was al snel weg! Toch knap gedaan van Robine, met een kleine hint wist ze alles op te lossen. Na het dok was het voor ons de allerlaatste keer dat we van dichtbij mochten gaan kijken. het was heel leuk om zo dicht te kijken, maar vooral om nog eens te horen wat ze allemaal zeiden. Het eerste wat Robine tegen Merel zei was 'ga jij nu maar uit het water'... het was duidelijk dus ;-)

Na de therapie brachten we Manu, Baba, Liam en Mia een bezoekje, maar helaas was er niemand thuis :-). Dan maar naar de zee, of nee, eerst nog een bananenshake voor Sandy en Robine. Daarna naar de zee. Even zonder 'poemer' want die had wat buikpijn, maar na een half uurtje rusten was die ook al weer over en kwam Eline ons vergezellen op het strand.

Deze avond opnieuw eten bij zonsondergang. Alhoewel het heel speciaal is, voelt het al normaal aan om daar op dat strand te eten, en gaan we het uitzicht volgende week missen ... Vandaag aten we lijst met kip cully en ananas... smullen!

Na het eten nog even dag zeggen tegen de andere kinderen, en naar bed! Slaapwel !!


!

Wo 10 april: therapiedag 8

Sorry sorry sorry voor het late berichtje! Gisterenavond zaten we met ons hoofd ergens helemaal anders!
Maar hier is dus ons blogje. In de voormiddag was het weer gewoon een luilekker zwembadmomentje. Kruiswoordraadseltjes invullen, stickers plakken, muziek luisteren, zwemmen, ....
Daarna zijn we naar de dolfijnshow geweest, en die was net zoals de zeeleeuwenshow echt leuk om te zien! Er waren 9 volwassen dolfijnen, en 3 van amper een jaar oud, zo schattig!







Na de dolfijnshow zijn we terug naar ons appartementje getrokken, en daar hebben we een mini-baby-salamandertje gevonden, maar ik denk dat het helaas te hard aangepakt is door de poetsvrouwen.
Na het middageten opnieuw therapie zoals elke weekdag. In het klasje heeft Robine al stappend oefeningen gedaan rond emoties. Ze moest smileys plakken bij verschillende prenten die in de ruimte waren opgehangen. Ook heeft Robine achteruit moeten stappen om te stimuleren om haar voeten plat te zetten.
Daarna opnieuw het zwem-momentje, waar we niet echt meer nieuwtjes over kunnen vertellen. Robine blijft veel oefeningen alleen doen, en het is nog altijd super om haar zo te zien genieten van de momenten met Bonnie!
Op het platform waren er vandaag oefeningen rond articulatie. Robine moest een kurk in haar mond houden en zo vertellen wat ze op prenten zag. Volgens Merel is dat een heel goede oefening voor Robine!
Na de therapie zijn we naar het strand gegaan. En omdat we gisteren gele handdoeken hebben gevonden konden we gratis op de stoeltjes bij het Hemingway restaurant liggen. (elk hotel heeft hier een eigen kleur handdoeken, wij hebben er blauwe, maar de mensen met een gele handdoek, van een ander hotel, mogen gratis op die stoeltjes en wij moeten ze normaal betalen). Ik heb zelf maar eventjes in de zee gezeten, ik vond het maar frisjes, maar Hilke is weer de hele zee rond gesnorkeld, ze werd zelfs bijna aangevaren door de Pelican-boot waarmee we zijn gaan varen maandag.
Na het zwemmen en zonnen zijn we dan weer naar het hotel gegaan om ons te douchen en eten klaar te maken (tagliatelli met scampi's mmmm).
Dan zijn we lekker gaan eten aan het strand, genoten van het uitzicht, als afleidingsmanouvre organiseerden Hilke en co dan een fotoshoot en de rest moeten jullie op facebook maar lezen ;-)
's avonds nog wat nagenoten van de dag, fotootjes al online gezet, maar voor het blogje was er niet genoeg tijd meer gezien het internet gisterenavond ook niet zo geweldig werkte.

 

Di 9 april: therapiedag 7

Deze voormiddag weer winkelmomentje gehad. Hilke en ik konden maar net mee op de bus! Thuisgekomen van de inkoopjes te doen is Hilke direct bij Robine en Sandy in het water gedoken. Ik heb mij lekker in t zonnetje gelegd en heb mijn klein slaaptekort wat proberen inhalen (de airco op onze kamer vond het nodig om om de zoveel uur eens goed te rammelen en mij elke keer wakker te maken..).
Na de middag was het opnieuw therapie-tijd. Robine is vandaag met Merel en Tobias langs de diertjes gegaan in het sea aquarium. De zee-egels, zeesterren en zeekomkommers vond ze het leukst, de flamingo's iets minder. Ze had dan natuurlijk ook de pech dat wanneer ze bij de flamingo's aankwam, ze zich eens goed hebben laten horen waardoor de pret er voor Robine af was. Dat was het moeilijkste momentje vandaag bij de therapie voor Robine. Voor de rest heeft ze ook nog rond emoties gewerkt, ze moest op het platform tussen het zwemmen door vertellen over boos zijn, bang zijn, verdrietig zijn en blij zijn.
Ze heeft ook oefeningen gedaan rond empathie, ze moest luisteren naar een verhaal dat Merel vertelde, en daarna moest ze zich inleven in het personage, ze moest dan bijvoorbeeld zeggen hoe de jongen in het verhaaltje zich voelde, wat zij zou doen als ze in zijn plaats was, ... Geen gemakkelijke oefeningen dus, maar Robine heeft super goed haar best gedaan!
In de tweede zwemsessie (na de oefeningen op het platform) heeft Robine zelfs alleen gezwommen met de surfplank (Robine leunt op de surfplank en Bonnie moet dan tegen haar voetjes duwen om haar vooruit te duwen, maar omdat Robine elke keer moet lachen als er iets haar voeten raakt, heeft Merel haar hand tussen haar voet en de snuit van Bonnie gestoken, waardoor Robine deze oefening dus zo goed als alleen heeft gedaan!).


Tobias, Merel en Robine

Na de therapie zijn Sandy en Robine nog naar het strand en de zee geweest, Hilke en ik zijn in het hotel gebleven. Eerst eventjes kort bijgebabbeld met onze lieve vriendjes in het koude België (love you Annelies en Kiiiiim), daarna nog een plonsje gedaan, en daarna bij onze Duitse vriendjes gaan zitten en met hen een babbeltje gedaan (met ons Deutsch mit viele Haaren auf in combinatie met google translate). Hun zoon (met een ernstig meervoudige beperking, hij zit in een rolstoel en kan niet praten of stappen) heeft tijdens deze (eerste) therapie voor het eerst in 13 jaar gestapt. Therapeuten in Duitsland hebben de moed opgegeven om hem te leren stappen, en hier hebben ze na 6 dagen hem toch zo ver gekregen... Ze kunnen het nog altijd niet geloven, en ook hun familie thuis kan het niet geloven. Daarom hebben ze er een filmpje van gemaakt! Het is echt mooi om te zien, en ook zo leuk om te zien dat de therapie toch echt veel bereikt bij sommige kinderen. Daarnaast hebben we ook over onze G-gym gepraat, en ze zeiden dat ze eens op vakantie zouden komen in België om hun zoon bij ons te laten komen turnen, want in Duitsland bestaat dat jammer genoeg niet, G-gym..
Na de praatjestijd zijn we dan naar binnen gegaan om te douchen, eten klaar te maken en nog eens op het strand te gaan eten. Lekker gezellig weeral natuurlijk!
Na ons etentje weeral naar het appartementje getrokken met de gewoonlijke knuffeltjes en kusjes voor het slapengaan, en daarna genieeeeten van de rust op ons terrasje

Ons uitzicht na het avondeten <3

Ma 8 april: therapiedag 6

Vandaag zijn we na ons ochtendritueel weer richting zwembad getrokken. Voor de rest hebben we deze voormiddag niet echt iets speciaal gedaan.. 's Middags na het eten opnieuw naar de therapie vertrokken. Na een weekendje 'rust' was het toch weer even wennen om weer te gaan werken met Merel en Tobias..

In het klasje heeft Robine oefeningen gedaan om woorden mooi uit te spreken. Ze moest dan op de tafel de lettergrepen van de woorden kloppen, zoals vb. pa - pe - gaai, drie keer kloppen dus. Dat spelletje hebben ze ook tussen het zwemmen door op het platform gespeeld, maar dan met klappen.
Het eerste zwemgedeelte verliep wat minder goed. Robine wilde niet in het water omdat ze het te koud vond. Merel is dan maar alleen beginnen zwemmen, maar daar trok Robine haar weinig van aan. Omdat Robine niet zelf in het water wou gaan, mocht ze in de eerste zwemsessie niet alleen zwemmen, en moest ze de hele tijd alles samen met Merel doen. Na de oefeningen op het platform is Robine wel flink en snel alleen in het water gegaan, en heeft ze weer veel oefeningen alleen mogen doen, zonder hulp van Merel! Blijkbaar zei ze dan ook tegen Merel dat ze een koffietje mocht gaan drinken (omdat Merel dat de vorige keren zei als grapje, wanneer Robine alleen oefeningen deed met Bonnie).
Na het zwemmen zijn we nog wat gaan plonsen in het zwembad van het hotel, en daarna zijn we ons gaan klaarmaken voor onze boottocht.

Baba-Robine-Manu

Om 5u vertrokken we met de boot voor een tochtje bij zonsondergang. Het was leuk om met verschillende andere therapiegezinnen op stap te zijn! Robine was vooral fan van Manu en Baba (de ouders van Mia). Het heenvaren was nogal woelig, er waren echt veel golven en Robine vond het niet meer zo leuk als dat ze de vorige dagen liet blijken. Ze wou terug naar het hotel, want ze was moe! Tot het wat rustiger werd op zee, dan was het allemaal toch wel leuk, vooral wanneer er dan ook nog eens hapjes en drankjes tevoorschijn kwamen.

Na een tweetal uurtjes waren we terug 'thuis' en hebben we nog een beetje gegeten.
Daarna was het weeral bedjestijd! Slaapwel!

 

Zo 7 april: ZONdag - luilekkerdag

Ontbijten naast de zee.

Wat zullen we over vandaag vertellen... Deze morgend weer ons vast ritueel, inclusief het schommelen!
Daarna zijn we plonsjes gaan doen in ons hotel-zwembadje. Tussendoor hebben we babbeltjes gedaan met de mama van Ronny, een van de andere therapiekindjes hier, die ook in ons hotel logeren. De tijd vloog echt snel vooruit aan het zwembad, het was al snel 1u, en we hadden niet echt veel honger. We hebben dan maar beslist om iets minder te eten zodat we vanavond ons buikje zeker vol konden eten bij het buffet bij Hemingway.
Na onze dagelijkse smosjes hebben we ons klaargemaakt om naar het strand te trekken. Daar aangekomen voelden we de zon echt heel hard branden, dus nog maar eens wat extra zonnecrème gesmeerd.
Toen we in de zee zaten zagen we bij iedereen wat verbrande schouders, armen, buiken, ... allemaal goed gebakken dus.
Na het zee-plezier nog wat gaan plonsen in het zwembad om het zeezout al wat weg te spoelen, en daarna nog allemaal gedoucht zodat we fris naar het feestmaal konden vertrekken. We zijn in Hemingway, het restaurant waar we ook ontbijten, gaan eten.
Daarna hebben we nog een klein strandwandelingetje gemaakt, fotootjes genomen onderweg, en daarna weer naar ons hotelletje gekomen om Robine in bed te leggen, en wij nog even op het terrasje te hangen voor wij er ook in kruipen!

Hemingway, het restaurant.

Za 6 april: een dagje winkelen

Vandaag zijn we iets later opgestaan en dus ook iets later gaan ontbijten. Het schommelen hebben we vandaag maar overgeslagen aangezien we naar de stad gingen en onze taxi om 9u30 klaar stond. Die heeft ons dan afgezet in Punda. Daar zijn de meeste winkeltjes met veeeel leuke spulletjes. Leuke topjes, leuke kleedjes, leuke hebbedingetjes.. De centjes waren dus weer op na een dagje in Punda en Otrabanda.
Nadat we alle winkeltjes, de overdekte markt en de drijvende markt gezien hadden zijn we over de Koningin Emmabrug naar Otrabanda gestapt. Die brug ligt volledig op het water, precies op allemaal bootjes. Dus wanneer je erover wandelt waggel je van de ene naar de andere kant. In Otrabanda hebben we ook nog een paar winkeltjes bezocht, maar onze buikjes dwongen ons toch om terug te gaan naar Punda om er in de Subway een broodje te gaan eten. We zijn dan met de ferry terug van Otrabanda naar Punda gegaan, want de brug was open toen.

Na ons middageten in de Subway zijn we nog in een paar winkeltjes gepasseert voor onze laatste inkoopjes te doen, en daarna hebben we de taxi terug naar ons hotelletje genomen.
Daar hebben we ons dan klaargemaakt om plonsjes te gaan doen in de zee. Ik vond het water zelf wat aan de koude kant maar heb dan wat op de zee gedobberd. Met ons drietjes zijn we dan naar het strandje aan de overkant gezwommen en terug, en daarna samen nog wat blijven dobberen en genoten van het zonnetje.
Na het zwemmen in de zee zijn we weer naar het hotel gegaan. We zijn dan gaan vragen of de BBQ nog vrij was voor vanavond, en toen het antwoord 'ja' was, was Robine dolblij! Zo schattig om te zien 'ja ja ja ja ja', en maar roepen en maar knuffelen, zo blij was ze! Na een snelle douche hebben we dan lekker bbq gegeten op de picknickplek van het hotel.
Na het eten weer zoals gewoonlijk Robine in bed gegooid, en zelf nog op het terrasje nagenieten van de dag met het geruis van de wind tussen de palmbomen als achtergrond..

Vrij 5 april: therapiedag 5

Het wordt moeilijker en moeilijker om eens iets origineel te vertellen over onze dagen hier, want ondertussen hebben we zo ongeveer onze vaste routines.. Rustig wakker worden, ontbijten, schommelen en daarna meestal zwemmen in ons eigen hotelletje. Dat was ook vandaag zo, maar tijdens het zwemmen zijn Hilke en ik nog eens naar de winkel geweest. Geen spannende of frustrerende winkel-verhalen vandaag, alles is vlot verlopen! Yes!
Daarna zoals gewoonlijk weer smosjes gegeten en ons klaargemaakt om naar Robines dolfijnenschool te vertrekken.
Tijdens haar momentje in de klas hebben Sandy, Hilke en ik een poging gedaan tot wat mooie foto's maken, maar dat eindigde dan in onnozel gedoe :-) en toen beseften we dat we stilaan moesten gaan kijken of Robine al klaar was met haar oefeningen in het klasje. Ze moest vandaag van verschillende prenten een verhaal maken, en vertellen wat ze zag.
Bij de dolfijnen heeft ze weer veel oefeningen alleen mogen doen, ze heeft Merel al bijna niet meer nodig! Maar dat wil zeker niet zeggen dat ze Merel niet meer graag heeft hoor, als we nog maar 2 minuten vertrokken zijn uit het therapy center mist ze haar al!
Voor de rest was er niets speciaal te vertellen over de therapie vandaag, alleen dat ze weer superflink gewerkt heeft!
Hieronder het uitzicht dat wij hebben tijdens de therapie!

Na de therapie zijn we bij Mia gaan zwemmen. Jammer genoeg moesten zij al snel uit het water omdat zij de family swim hadden! Maar wij hebben nog wat verder gezwommen, en natuurlijk nog in de zaaaaalig warme jacuzzi gezeten! In het zwembad zat ook een Engelse stoere man met 101 tattoo's, die plots uit het niets aan Sandy vroeg of zij Robines mama was, nadat zij 'ja' antwoordde, zei hij dat Sandy echt de beste mama van de wereld is. Daarna heeft hij nog zeker een half uur naar Sandy en Robine gestaard, met bijna tranen in zijn ogen. Zo mooi was het om mama en dochter samen liedjes te zien zingen in het zwembad!

Na het zwemmen zijn we naar onze kamer getrokken om alweer het eten klaar te maken. Daarna hebben we onze borden, bestek en de pot vol lekkere pasta verstopt in onze handdoek en zijn we naar het strand vertrokken om daar weer gezellig te eten bij zonsondergang. Na het eten natuurlijk nog eens helemaal genoten van de zonsondergang.

Weer in het hotel gekomen hebben we allemaal nog een douche genomen, Robine is in haar bedje gekropen, en wij hebben op het terras nog wat nagebabbeld en genoten van de achtergrondmuziek die vanop het strand tot hier te horen was! Zalig gewoon..

Do 4 april: therapiedag 4

Vandaag zijn we na het ontbijt en na het schommelen nog even gaan wandelen langs het strand. Daarna zijn we naar het sea aquarium getrokken voor de zeeleeuwenshow. Ik verwachtte eerder een of andere saaie show zoals ik ze vroeger eens gezien heb in de zoo, maar deze zeeleeuwenshow was echt leuk! Misschien gewoon al door het zonnetje dat in de lucht hangt :-).
Na de zeeleeuwenshow hebben we ook de haaienshow gezien. Per 4 mochten we dicht bij het haaienaquarium komen, de haaien aaien en hen een vis geven. Ik vond het allemaal maar eng, maar we hebben het toch maar weer gedaan!
Daarna zijn we weer aan het zwembad gaan luieren en gaan zwemmen, smosjes gegeten en daarna weer richting therapy center.
In het klasje moest Robine weer oefeningen doen rond stappen en basketbal spelen,

gecombineerd met visuele oefeningen (kaartjes met een prent op, waar iets niet klopte, vb. een kat in een kooi ipv een vogel).Tijdens de oefeningen in het klasje zijn Hilke en ik naar de roggenshow gegaan, waar we de roggen geaaid hebben en eten gegeven hebben. Ook weer allemaal vrij vies, maar toch maar een extra ervaring!

Na de oefeningen in het klasje was het weer tijd voor de dolfijnen. Vandaag mochten we dichter bij het platform zitten waardoor we nu ook konden horen wat Merel en Robine zeiden, dus dat maakte het voor ons nog leuker en vooral interessanter om alles van zo dichtbij mee te volgen.

 

Na de therapie zijn we even over en weer gegaan naar het hotel voor een bananenmilkshake, en dan was het tijd voor het hoogtepunt van de hele vakantie... Sandy, Hilke en ik mochten met Bonnie zwemmen! Kort samengevat was het gewoon WAUW. Toen we op het platform zaten om onze zwemvliezen aan te doen, zei Rudolf (de man die altijd visjes geeft aan Bonnie en haar terug roept als ze weer eens even niet luistert) dat we er in mochten en met Bonnie mochten beginnen zwemmen. Wij al gibberend het water in, Sandy mij volop aant verdrinken, en Hilke was weg met Bonnie! Speciaal voor Sandy is Merel dan toch (want dat was niet het plan) mee in de zee gesprongen zodat Sandy op haar rug kon hangen, aangezien ik dat niet aan kon! Intussen hebben Hilke en ik dan al een paar toertjes gedaan met Bonnie, en Sandy daarna, samen met Merel, ook.

Na het toertjes zwemmen hebben we ook verschillende trucjes mogen doen met Bonnie: zingen, dansen, springen, knuffelen, kusjes geven, ... alles er op en er aan!

Maar de tijd vloog jammer genoeg zo snel vooruit dat we er al snel terug uit moesten. Maar.. het was een supermooie ervaring om dit te mogen meemaken! Na het dolfijnzwemmen zijn we nog even in het zwembad van het hotel gedoken om daarna eten te gaan klaarmaken en.. op het strand te gaan eten bij zonsondergang. Een mooie afsluiter van de dag dus! Natuurlijk konden we het ook niet laten om nog eventjes wat acro te doen.. Zo hoort dat bij echte acrobaten!

Woe 3 april: therapiedag 3

Vandaag weeral een dagje vol zonneschijn achter de rug! Na het ontbijt zijn we zoals elke dag eerst even gaan schommelen en daarna gaan plonsen in het zwembad van ons hotel. In het zwembad was het weer heel schattig om Robine te zien spelen en babbelen met de andere kindjes.
Na de gewoonlijke middag-smosjes vertrokken we dan weer naar het therapy center.
Vandaag eerst weer in het klasje gewerkt!
Robine werd vandaag geblinddoekt en moest met de blinddoek op een tast-memory spelen. Ze moest voelen en eerst benoemen of iets zacht of hard was, daarna moest ze iets gelijkaardigs zoeken. Merel is ook begonnen met iets nieuw, de thermameter. Hierop moet Robine elke dag aanduiden hoe ze zich voelt. 1 is slecht, 10 is blij. Ze moet ook altijd zeggen waarom. Vandaag was het 10, omdat ze met de dolfijnen ging zwemmen.
In het dok was het vandaag wat chaotisch. Een van de jongetjes kon vandaag geen therapie krijgen omdat zijn therapeut gisteren zijn voet bezeerd heeft. En twee van de dolfijnen zochten elkaar de hele tijd op, en daagden elkaar de hele tijd uit.
Voor de middag hebben ze blijkbaar echt gevochten, dat was gelukkig niet tijdens Robine haar sessie. De dolfijnen met hun therapeut en therapiekindje moesten dan regelmatig van platform veranderen, waardoor Robine regelmatig haar platform moest delen met een ander kindje. Naast de chaos van de dolfijnen was er ook nog een voordeel, Robine heeft zelfs een keertje met 2 dolfijnen tegelijk mogen zwemmen! Maar blijkbaar wou ze toch liever met alleen Bonnie zwemmen.

 

Na de therapie zijn we naar het strand getrokken. Robine is er weer beloond met een lekker ijsje en heeft daarna op mama's schoot gerust, zo schattig! Ondertussen zijn Hilke en ik gaan snorkelen op zoek naar de mooie vissen waarover zo vaak gepraat werd. Maar ik kreeg al vrij snel kramp in mijn voeten dus we zijn maar teruggedraaid. Een van de volgende dagen gaan we zeker nog eens rondsnorkelen naar meer moois!
Na het zwemmen in de zee zijn we weer naar ons hotel gegaan, en daar had Robine toch nog zin in een plonsje. Ze heeft dan nog wat gespeeld en gebabbeld tegen de kindjes die in het zwembad zaten. Daarna was het tijd voor lekkere spaghetti, en daarna voor een slaapje. Als verrassing zijn we in Robines bed gekropen voor zij er in lag, en hebben we nog gezellig geknuffeld!

 

Om jullie nog iets meer te laten genieten van de dolfijntherapie hebben we een filmpje gemaakt!

Di 2 april: therapiedag 2

Vandaag een goede nacht gehad! We hebben allemaal beter geslapen als gisteren, oef! Na een lekker ontbijt met weer veel omeletjes, pistolekes en pannekoekjes konden we er weer tegenaan voor een dagje. Na het ontbijt zijn we nog eens door het sea aquarium gewandeld, en eigenlijk wilden we wachten tot de haaien eten kregen, maar we zijn toch maar doorgegaan. Want vandaag moesten we ook nog naar de winkel. Iets voor negen waren we terug aan het hotel, en om 9u was er normaal een busje naar een andere winkel (niet die waar we zondag geweest waren). Wij dus snel snel snel naar de kamer om onze centjes te nemen en beneden gaan wachten op het busje. Maar om half 10 was het busje er nog niet, maar normaal kwam om half 10 het busje voor Vreugdenhil (de winkel van zondag), dus wachtten we daar maar ineens op. Een tiental minuutjes later zag Sandy het Vreugdenhil-busje rijden, dus wij blij natuurlijk! Maar plots draaide het busje en vertrok het naar de winkel zonder ons hotel te passeren. Toen we vroegen aan de balie van ons hotel of het busje nog terugkwam, heeft de receptioniste even gebeld naar de winkel en bleek dat het busje nog terug zou komen. Robine werd toen wel wat ongeduldig want die wou graag gaan plonsen, dus hebben we beslist dat Hilke en ik zouden wachten op het volgend busje naar de winkel, zodat Robine met de mama naar het zwembad kon gaan. Maar toen begon de verschrikkelijk lange voormiddag.. Het busje kwam na een kwartier weer aangereden, wel richting ons hotel deze keer, maar het zat weeral helemaal vol. De chauffeur beloofde ons dat hij binnen de 10 minuten terug zou zijn. Niet dus.. Ik denk dat we bijna 20 minuten gewacht hebben tot we naar de winkel konden vertrekken. Daar hebben we zo snel mogelijk onze inkoopjes gedaan in de hoop ook zo snel mogelijk terug te kunnen vertrekken naar het hotel. Weeral pech.. De eerste bus die vertrok richting hotelletjes zat al snel vol, en wij konden er niet meer bij. Nog maar eens wachten dus. Na een tiental minuutjes kwam er een ander busje, waar we dan zo snel mogelijk op wilden stappen. Maar al de mensen die daarop stapten beweerden dat die bus niet naar ons hotel zou rijden, wij weeral ambetant, maar toch zo slim geweest om het even na te vragen, en gelukkig reed ze wel naar de dolphin suites! Natuurlijk via een grote omweg, maar zo hebben we weer een extra deeltje van Curacao gezien natuurlijk. Geen idee hetwelk, maar we hebben het gezien! Tegen 12u waren wa pas terug in het hotel! Dus we zijn dan ineens begonnen aan het middageten want om 13u had Robine therapie.

Aangekomen in het therapy center werd Robine stiller en stiller, we vreesden al dat het een minder dagje zou zijn voor haar. Toen Merel, haar therapeut, er aan kwam dook ze in elkaar en reageerde ze niet op wat Merel zei. Maar plots verscheen er toch weer een lachje op haar gezicht. Robine had voor Merel een muisje geknutseld, en ze was superfier dat Merel het op haar bureau ging zetten. Ze zijn dan naar binnen vertrokken en begonnen met de therapie in het klasje. Daar heeft Robine geoefend op het gaan rechtstaan met hulp van een supergrote zitbal. Ze moest al rechtstaand een soort van darts-pijltje prikken op een roos met daarop lichaamsdelen. Na het prikken moest ze dan dat lichaamsdeel aanduiden. Ze heeft ook een paar keer over en weer moeten stappen om een kaartje van haar schema te halen (met daarop wat ze die therapiedag moet doen, dus vb. klasje - dolfijnen - oefeningen - dolfijnen - douchen) of om haar zwempak aan te gaan doen.

Tijdens de dolfijntherapie was ze superenthousiast, ze heeft echt heeeeeel veel gelachen vandaag! En ze heeft ook eventjes alleen gezwommen met Bonnie, zonder hulp van Merel, zo fier dat ze daar op was! Ze was ook superflink bij het springen, naast Robine ligt dan een stok, en Bonnie moet daarover springen, vlak naast Robine dus. Vorig jaar had ze daar veel moeite mee, maar nu heeft ze geen enkele keer gegild! Super flink dus.Tussendoor op het platform heeft Robine oefeningen gedaan rond emoties. Ze moest voorbeeldjes geven van wanneer ze blij, boos, verdrietig of bang was. Ze moest er soms even over nadenken, maar toch heeft ze het allemaal flink gedaan!

Na de therapie kwam Merel weer even bij ons voor een korte evaluatie. Weer niets anders dan positief!
Na de dolfijntherapie zijn we dan richting hotel getrokken om nog wat plonsjes te gaan doen. Het zwembad zat overvol kindjes, maar voor Hilke en Robine was er nog net genoeg plaats over! Robine was weer superschattig natuurlijk, ze heeft honderd keer 'hallo' gezegd tegen een van de meisjes in het water, maar het meisje was te verlegen om te reageren. Toen Robine het meisje een van haar speelgoedvisjes gaf (een haai) kwam het meisje wel wat losser en was het weer zo schattig om te zien dat ze met elkaar bezig waren!
Na het zwemmen, rond 16u, was het tijd voor het 'happy hour'. De therapeuten en alle kindjes met hun familie kwamen naar ons hotel voor een drankje en een hapje, en een babbeltje. We hebben dus de andere therapiekindjes ook gezien en met een paar mama's en papa's een babbeltje gedaan, gezellig!
Daarna hebben we nog een strandwandelingetje gemaakt om nadien aan het douchen en eten te beginnen. Na de lekkere rijst met curry en kip hebben we nog een babbeltje gedaan met een van de mama's die ook hier in ons hotel logeren. Maar toen hun eten er was (hier is gewoon een pizzahut delivery!!) zijn we naar onze kamers getrokken om Robine in haar bedje te gooien.
Weer een therapiedagje voorbij, en klaar voor de volgende! Trouwens, donderdag is het aan ons (Sandy, Hilke en mij) om met de dolfijnen te zwemmen, spannend!!

Ma 1 april: Therapiedag 1

Vandaag was best wel een spannend dagje! Voor Robine zeker omdat zij vandaag voor de eerste keer weer naar de 'dolfijnenschool' ging. En voor Hilke en mij ook wel om alles van dichtbij te mogen zien!

Eerst en vooral waren we om 4u30 allemaal al wakker.. Leve de jetlag.. Daarna toch nog wat in ons bed blijven liggen, en nog wat weggedroomd maar toch geen heel goede nacht gehad. 4 slaapkopjes aan het ontbijt dus. Na het ontbijt zijn we weer richting zwembad getrokken (in ons hotelletje). Robine zat er weer direct in, Hilke na een tijdje ook onder lichte druk van Robine. Maar Sandy en ik keken toe, of droomden nog eventjes weg op een strandstoel. Na het plonsen zijn we naar het dolphin therapy center gegaan, dat eigenlijk in het sea aquarium ligt. Daar was een infosessie over de dolfijntherapie. De informatie was maar heel kort, dus het was nog altijd spannend afwachten wat er zou gebeuren vandaag. Na de infosessie zijn we terug naar het hotel gegaan en hebben we stilletjes aan alles klaargemaakt om smosjes te eten. Want we moesten vandaag om 12u30 i.p.v. 13u aan de therapie zijn voor het intakegesprek.

Na het eten dus opnieuw naar het therapy center om er te gaan kennismaken met Robines therapeut. Ze zal de volgende twee weken met dezelfde therapeut zwemmen als vorig jaar, Merel. En als extra begeleider is er ook nog Tobias. Terwijl Merel ons wat uitleg gaf en vragen stelde om zo doelen voorop te stellen, nam Tobias Robine eventjes mee om rond te wandelen in het sea aquarium. We waren er al mee aan het lachen dat Robine binnen enkele minuten Tobias om haar vinger zou winden. Een tiental minuutjes later zagen we Tobias en Robine aankomen en riep Robine al van ver, en heel enthousiast 'Tis gelukt!!!'. Geweldig!

Na het gesprek met Merel moesten we even wachten tot Robine klaar was voor de dolfijntherapie. Eerst ging Robine met Merel en Tobias naar 'het klasje', waar ze kennismakingsspelletjes hebben gespeeld. Robine moest met de bal rollen naar Tobias of Merel en hen een vraag stellen. Dit was al geen makkelijke oefening voor Robine maar na veel proberen is het haar toch gelukt! (Even voor de duidelijkheid, wij mogen niet mee naar het klasje maar horen achteraf wel wat ze daar allemaal gedaan hebben).

Daarna was het tijd voor de dolfijnen! Robine zwemt deze weken me Bonnie. Vorig jaar zwom ze met Lina, maar jammer genoeg is zij gestorven. Maar gelukkig klikt het ook heel goed tussen Robine en Bonnie!
Na het klasje worden de kindjes (telkens 4 kindjes met elk hun eigen therapeut) naar de vier platformen gebracht waar de dolfijnen hen opwachten. Als alle kindjes op het platform zitten mogen wij, de familie eigenlijk, dichter bij komen om mee te volgen wat er gebeurd.

Vandaag was een rustige therapiedag, vooral om kennis te maken met elkaar en terug wat te wennen aan de therapie. Er werd vooral rustig gezwommen met Bonnie, en veel geaaid en geknuffeld. Daarnaast heeft Robine ook even met de ring en met de bal gespeeld met Bonnie en tussendoor even oefeningen gedaan op het platform. Op het einde hebben alle dolfijnen gesprongen om afscheid te nemen van de kindjes.

 

 

Na de therapie wordt Robine dan klaargemaakt om terug te vertrekken (door de therapeut) en daarna komt de therapeut nog even bij ons om de dag te evalueren. We mogen dan ook vragen stellen over de therapie of algemene vragen over Robine zelf. Vandaag vertelde Merel dat alles heel goed ging, en dat het weinig gebeurt (maar bij Robine dus effectief zo is..) dat kindjes bij een tweede jaar dolfijntherapie kunnen verder gaan waar ze de vorige keer eindigden. Robine is dus niet echt terug 'achteruit gegaan' tegenover vorig jaar, en ze kunnen verder opbouwen op hetgene ze vorig jaar bereikt heeft. Super dus! Op naar de volgende dolfijnschooldag!

Na de therapie zijn we richting zwembad vertrokken, maar dan naar het zwembad van het hotel waar Mia (het vriendinnetje van vorig jaar) logeert. Daar konden we het natuurlijk niet laten om nog eens wat acro boven te halen! Robine kon niet meer van het lachen, ze vond het weeral super, en wist van geen ophouden. We hebben daar ook in een jacuzzi gezeten, echt raar om in een warm zwembad te zitten terwijl de temperatuur al zo hoog is. Ik vond het in ieder geval geweldig en kon er uren in zitten, de rest kon het niet zo lang volhouden :-). Na het zwemplezier merkten we dat Robine echt wel heel moe was en het tijd was om wat te bekomen. Als we ze zelf hadden laten kiezen zou ze nog een paar uur in het zwembad blijven spelen maar daar dachten wij anders over ;-) ze heeft dan wel nog een lekker ijsje gekregen, waar ze toch wel blij mee was. Nadien zijn we dan naar het hotel getrokken en zijn we het eten beginnen klaarmaken (Hilke) en hebben we gedoucht.

Na het overlekker eten (we noemen het Hilkepasta) zijn we dan naar ons appartementje getrokken en is Robine in haar nestje gekropen.

Wij natuurlijk nog wat bekomen van de dag bij een hapje en een drankje, en sebiet ook ons bedje in!